MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek 26e zondag in jaar B: Marc. 9, 38-48. Leidt je hand tot zonde? Hak hem af!

30 september 2018

Een tijdje terug zag ik op de televisie de film “127 Hours”. Deze film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het gaat over een bergbeklimmer die, op een afgelegen plek in de Amerikaanse staat Utah, in een slot-canyon (een nauwe, diepe spleet in de rotsen) afdaalt en weer omhoog klimt. Halverwege de beklimming gaat het fout. Hij houdt zich vast aan een rotsblok, maar dat blok laat los en hij én de rotsblok vallen in de diepte van de spleet. Hij komt terecht met zijn rechterhand geplet tussen de rotsblok en de rotswand. Wanhopig probeert hij zijn hand los te krijgen, maar dat lukt hem niet. Dan dringt het besef tot hem door: hij zal hier sterven, want er is niemand die hem ziet of hoort. De enige mogelijkheid die hij nog heeft om te kunnen overleven is een hele gruwelijke: met zijn zakmes zijn hand amputeren, zijn onderarm verbinden en dan omhoog klauteren en hulp zoeken. Dat is wat hij doet. Hij doorstaat helse pijnen en snijdt zijn hand eraf. Hij verbindt de wond en het lukt hem uit de canyon te komen en hulp te vinden. Zo overleeft hij dit helse avontuur.

Dit is een vreselijk verhaal. In het Evangelie van vandaag spreekt Jezus in vergelijkbare angstaanjagende woorden, wanneer Hij het heeft over het afsnijden van je hand en je voet en het uittrekken van je oog. Vreselijk! U begrijpt dat Jezus niet oproept tot automutilatie (zelfverminking). We moeten zijn woorden niet letterlijk nemen! Waarom dan zulke harde woorden? Laat ik de film “127 Hours” als uitgangspunt nemen. Hoe vaak komt het voor dat je in een vergelijkbare situatie terecht komt, zoals de hoofdrolspeler in deze film, maar dan op een spirituele of geestelijke wijze? Heb je wel eens in een situatie gezeten, waarin je geestelijk leven gevaar loopt en je geen kant meer op kunt? Alsof je leven tussen rotsen klem zit en je, als je geen drastische maatregels neemt, er niet meer uit komt. In hoeverre ben je bereid om datgene weg te snijden wat je geestelijk leven in gevaar brengt?

Ik nodig je om uit de woorden van Jezus te beluisteren met een geestelijke ernst. Welke lichaamsdelen noemt Jezus? Handen, voeten en ogen. Bekijk deze lichaamsdelen eens met je geestelijke bril. Handen: hiermee grijp je en neem je. Hoe vaak in ons leven grijpen we naar zaken als geld, drank, drugs macht, eer, etc.? De apostel Jacobus legt in de tweede lezing de vinger op de gevoelige plek, als hij zegt dat je geestelijke handen voortdurend grijpen naar zaken die je ego sterken. Dat begon al bij Adam en Eva: zij grepen naar de verboden vrucht. Koning David greep naar de mooie Bathseba, de vrouw van zijn trouwe legeraanvoerder. Waarnaar grijpen jouw geestelijke handen? En wat daarvan zijn zaken die je leven in geestelijke zin bedreigen en je beletten te grijpen naar waar God je toe uitnodigt te grijpen: zijn liefde en het eeuwige leven? Jezus vraagt ons: in hoeverre durf je het mes te zeten in je eigen geestdodend grijpen en graaien?

Het tweede dat Jezus noemt zijn voeten. Met je voeten zet je jezelf op een bepaald pad, op een bepaalde weg door het leven. Jezus nodigt ons uit de weg te gaan die ons brengt bij God. De geestelijke weg naar God is veelal een nauwe weg, een “slot-canyon” zou je kunnen zeggen. Velen lopen echter de brede weg, de weg die leidt naar rijkdom, roem, eer, faam, zelfzucht, trots, etc. Jezus zegt: als je voeten je van God af leiden, wees bereid ze af te snijden. Geestelijk betekent dit: snij de bocht af en keer terug! Dit is bepaald niet eenvoudig en daarom spreekt Jezus deze harde woorden. Je levenspad een andere wending geven vraagt soms hard ingrijpen, anders lukt het niet om jezelf te bevrijden.

Tot slot spreekt Jezus van ogen. Met ogen zie je de wereld. Geestelijk gesproken worden we uitgenodigd God te zien. God zelf kunnen we niet zien, maar we kunnen wel zijn sporen ontwaren, zegt Levinas. Als je ogen alleen de sporen van je eigen trots en zelfvoldaanheid zien, dan zal je God nooit vinden. Je loopt dan in je eigen spoor rondjes om je eigen ego. Dat doodt elke geest en brengt je niet bij God. Als dat het geval is: trek je ogen uit! Wederom: geestelijk verstaan. Geestelijke blindheid is geestdodend. Als je zoekt en kijkt op de verkeerde plekken, als je ogen verblind zijn door de schitteringen van de wereld en je God niet meer ziet, wees dan bereid tot het nemen van drastische maatregelen. Wie Mij volgt zal het levenslicht bezitten, zegt Jezus (Joh. 8, 12).

Een gezond geestelijk leven onderhouden is niet eenvoudig. Het vraagt moed, oefening en toewijding. Het is als het beklimmen van rotsen en bergspleten. Wanneer je geestelijk klem komt te zitten, moet je soms drastische maatregelen nemen. Als de hoofdrolspeler in de film “127 Hours” dat niet gedaan had, kon hij het niet navertellen. Zo moet ook de Kerk het mes in zichzelf durven zetten om haar handen, voeten en ogen af te snijden die zich vergrepen hebben aan onschuldigen. Alleen door deze drastische maatregelen kan de Kerk zich weer volledig richten op Christus en zijn Boodschap. Bidden wij om kracht en wijsheid voor paus Franciscus en alle bisschoppen. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

Preek 27e zondag in jaar B: Marc. 10, 2-16. Het sacrament van het huwelijk.
7 oktober 2018
Preek Ron Colin in kader van Vredeszondag
17 september 2018
Preek 24e zondag in jaar B: Marc. 8, 27-35. Jezelf verloochenen en je kruis op je nemen.
16 september 2018
Preek 23e zondag in jaar B: Marc. 7, 31-37. “Effeta, ga open!”
9 september 2018
Preek 22e zondag in jaar B: Marc. 7, 1-23. “Dit volk eert Mij met de lippen”
2 september 2018
Preek 21e zondag in jaar B: Joh. 6, 60. “Deze taal stuit ons tegen de borst”.
27 augustus 2018
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen