"Te" veel verandering?

 Zojuist ben ik terug van de Karmelviering in de Verrezen Christus kerk waar de kloostergemeenschap van de Karmel afscheid neemt van Dordrecht. Zelf ben ik pas anderhalf jaar in Dordrecht werkzaam. Ik heb dus alleen het staartje van het klooster mee gemaakt.

Toen ik kwam waren er nog vier paters en gaandeweg het eerste jaar werden dat er nog minder. Bij veel ontmoetingen met parochianen wordt vertelt over de paters. Wat ze in de bloeitijd van het klooster allemaal gedaan hebben. De paters en zusters van de Karmel hebben letterlijk met hun inzet de parochie opgebouwd. Daar zijn wij hen grote dankbaarheid voor verschuldigd. Het sprak ook uit de viering die we bij het afscheid mochten hebben. Heel veel mensen waren gekomen om voor de laatste keer met de paters en zusters te vieren.

 

We sluiten een tijdperk af van een stadsklooster in Dordrecht.

De locatie van de Stadspolders wordt gesloten. Waar de Karmel onvoldoende menskracht heeft om het stadsklooster open te houden heeft het bisdom Rotterdam onvoldoende mensen om veel locaties open te houden. Met pijn in hun hart nemen ook de mensen van Stadspolders afscheid van hun zo vertrouwde ruimte waar ze lief en leed gedeeld hebben.

De nieuw gevormde Theresia van Ávila parochie krijgt een nieuwe pastoor. Hij gaat leiding geven aan het pastorale team.
Er zullen in de werkwijze van het team dingen veranderen. Het gebied is groter geworden. “Te” Veel verandering?

In alle onrust van verandering delen wij het grootste goed van de kerk. Christus zelf die voor ons de Kerk is. Christus die zijn leven voor ons gegeven heeft opdat wij zouden leven. Zijn nabijheid, zijn Geest is altijd bij ons en zal nooit veranderen in alle eeuwen.

In zijn Geest komen wij als gemeenschap bij elkaar. De voorganger kan veranderen in de loop der tijden, het gebouw waar wij bijeen komen kan veranderen, de samenstelling van de gemeenschap waarmee wij bij elkaar komen is aan verandering onderhevig. Maar Christus, die in ons midden is met zijn liefde, blijft.

Die nabijheid vieren en voelen doen wij samen. Als gemeenschap. Mensen die oog hebben voor elkaar. De gemeenschap die elkaar draagt. Wat er ook gebeurt, wat er ook verandert. Laten we elkaar dragen in geloof en elkaar nabij zijn. Van welke locatie u ook komt, hoeveel voorgangers u ook al meegemaakt hebt, hoeveel verandering u al doorgemaakt heeft.

Hij zegt: “Ik zal er zijn”. Laten we het verleden koesteren als een schat. De Karmel die zoveel voor Dordrecht en omgeving heeft betekend, de verschillende kerken die Dordrecht ooit had en waaraan we gehecht waren, pastores die in ons leven iets mochten raken en waaraan we goede herinneringen hebben. Bewaar deze herinneringen om als brandstof te dienen de nieuwe periode in.

Pastor Désiree Bühler

scroll back to top