Preek 1e Paasdag (jaar A). Joh. 20, 1-9. Verrijzenis: Gods mateloze liefde.

Zalig Pasen! We vieren vandaag de verrijzenis of opstanding van Jezus uit de dood. De verrijzenis is het meest centrale gegeven van ons geloof. De verrijzenis is het epicentrum, het kloppend hart van het christendom. Als we de verrijzenis uit ons geloof weghalen, dan houden we niets over, behalve een leeg omhulsel. Dan is ons geloof inhoudsloos en staan pastor Rob en ik hier een show op te voeren en bent u slechts een toeschouwer. De apostel Paulus zegt dit al in zijn brief aan de Korinthiërs: “Wanneer Christus niet is verrezen, is onze prediking zonder inhoud en uw geloof eveneens” (1 Kor. 15, 14).

We lezen uit het Evangelie volgens Johannes. Johannes probeert in zijn evangelie over en weer koppelingen te leggen naar het scheppingsverhaal. Dat horen we al meteen aan het begin van de lezing: “Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena vroeg in de morgen – het was nog donker – bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold” (v. 1). Johannes wil ons Jezus laten zien als de Herschepper van de door zonde afgedwaalde wereld. Johannes zegt: op de eerste dag. Daarin echoot de eerste scheppingsdag: dit was de eerste dag. Verder vermeldt hij: het was nog donker. Ook dat is een echo uit het scheppingsverhaal, want voordat God aan zijn schepping begon, was de aarde “woest en leeg en duisternis lag over de diepte” (Gen. 1, 2). God zei: “Er moet licht zijn”. En dat licht gaat nu schijnen, in de persoon van de Verrezen Heer. In Hem en door Hem en met Hem neemt de schepping een nieuwe, definitieve, voor altijd goede afslag.

Maria Magdalena komt naar het graf en ziet dat de steen is weggerold. Jezus was in een rotsgraf gelegd, boven de grond dus, en dat rotsgraf was afgesloten met een steen. Dat waren altijd zware stenen, die je niet in je eentje kunt wegnemen. De steen voor het graf staat voor de finaliteit van de dood. Als het graf dicht is, als de steen ervoor is gerold, dan is de dood en het afscheid definitief. Ik merk dat vaak bij begrafenissen. Pas wanneer de kist met de overledene in het graf wordt gezakt, dringt de finaliteit van het afscheid pas echt door bij de nabestaanden. Er zijn mensen die dat afzakken van de kist in het graf niet willen, alsof ze de dood nog even op een afstand willen houden. Maria Magdalena ziet dat die steen is weggerold. Hier gaat een enorm getuigenis van uit! De steen, die de dood zo definitief maakt, is weggenomen! Wat is de eerste reactie van Maria Magdalena? Ze denkt dat rovers het lichaam van Jezus hebben weggenomen. Hier zien we iets van de ironische humor van de evangelist Johannes: er is, in zekere zin, ook een rover langs geweest: God zelf! God laat niemand in de dood na, maar rooft ons uit de greep van de dood.

Jezus is uit de doden opgestaan. Wanneer we dit tot ons laten doordringen, dan komen we tot het besef dat deze wereld, de wereld waarin wij staan en leven, niet ons einddoel is. Een paar weken geleden vroeg ik u: kent u nog het eerste artikel van de oude catechismus? Waartoe zijn wij op aarde? Om God te dienen om zodoende hier én in het hiernamaals gelukkig te zijn. Voor veel mensen is God én het hiernamaals achterhaald. Voor hen is het hier het enige dat er is. De dood is voor hen het allerlaatste station op de trein van het leven. Daarom haasten vele mensen zich om in het hier en nu het geluk te realiseren. Dat kan niets anders dan een materieel geluk zijn. Maar wat als dat spoor een ander eindstation heeft? Wat als de trein in een andere werkelijkheid zijn eindpunt heeft? God houdt niet op bij de grenzen van wat wij kunnen zien en bevatten, gelukkig maar!

De verrijzenis wil ons laten inzien dat God voor ons iets veel groters in petto heeft, iets dat onze zintuigen en ons bevattingsvermogen ver overstijgt. Het geluk dat wij zo nastreven ligt uiteindelijk niet hier, maar in Hem. Geloven in de verrijzenis haalt de vaart uit ons gehaaste leven, want de dood is niet heer en meester over ons leven, de steen voor ons graf is niet definitief. De verrijzenis leert ons dat de dood niet het laatste woord heeft; Gods woord van liefde is daartoe veel te krachtig. Vandaag begint een nieuwe schepping, de dag waarop een nieuwe Licht gaat schijnen dat niet meer dooft. Dat is het Licht van Christus. Dat is het Licht van de mateloze liefde van God. Lof zij U, Christus! Amen.

Diaken Franck Baggen

scroll back to top