Bloemen in de 40dagentijd

Uitleg thematisch bloemschikken tijdens de 40dagentijd in de H. Antonius en H. Nicolaas kerken.
In dit nieuwsbericht staat een overzicht van de bloemversiering in de hele vastentijd.

Een nieuw begin

5e zondag van de veertigdagentijd ( 17 maart ’13 )
Symboliek: Thema: Geef de ander een kans op nieuw leven

2013VastenWeek05

Volgens de lezingen en Evangelie:

Terwijl Jezus met mensen praat in de Tempel, brengen de Schriftgeleerden en Farizeeën een vrouw bij Jezus die op overspel betrapt werd. Deze mannen vragen Jezus de zondares te oordelen met de bedoeling Hem op de proef te stellen en een misstap te doen zetten. Het leven van deze persoon hangt af van Jezus’ woorden. Jezus daarentegen is “vol genade en waarheid” Hij weet wat in het hart van elke mens schuilt. Jezus bukt zich en begint met Zijn vinger op de grond te schrijven. En wat is Zijn antwoord? “Laat degene onder u die zonder zonden is, het eerst een steen op haar werpen”. Opnieuw boog Hij zich voorover en schreef op de grond. Wanneer de aanklagers “een voor een afdropen, de oudsten het eerst”, leidt Jezus de vrouw, door haar zonde te vergeven, een nieuw leven binnen, gericht op het goede: “Ook Ik veroordeel u niet; ga heen en zondig van nu af niet meer”.

Tekst bij de schikking en lezingen

Jezus drukt ze allemaal met de neus - niet op de feiten - maar op hun hart. En wat ze dan zien, daar schrikken ze van. Ze druipen af. Beschaamt, niet tegenover de overspelige vrouw, niet tegenover Jezus, maar beschaamd tegenover zichzelf. Ze beseffen plots dat ook zij zondig zijn, en dat ze daarom niet het recht hebben om een ander koudweg te veroordelen op basis van feiten. Die confrontatie met hun “diepste ik” werpt vruchten af: de gesloten kring breekt open. Ze gaan weg. Jezus schonk de vrouw nieuw leven door de bevrijdende woorden: "Ook ik veroordeel u niet; ga heen en zondig van nu af niet meer." Hij beschouwde haar niet als een geval maar als een iemand, een persoon, een mens met een gezicht. Jezus, toonde haar Gods barmhartige liefde, de liefde waar zij en wij steeds vertrouwvol op mogen hopen.

Opbouw voor het altaar

Het verschil tussen iets kwaads doen en het niet doen, is soms heel klein. Dat kan afhangen van bijkomstigheden. We zouden wel met stenen willen gooien maar.... de een durft niet en de ander wel. Dikwijls pinnen we zelf iemand vast op wat ooit in het verleden gebeurde en blijven veroordelen. Dan is het belangrijk te weten dat Jezus ons ook vraagt in ons hart te kijken en nodigt ons uit om de ander ruimte te geven en een nieuw begin maken.
Vandaag staat de Vastenactie van onze parochie centraal op onze weg voor het altaar.:
“Even minderen voor Honduras”.

Latijns-Amerikaan gebed:

Geef mij een mens, al is het er maar één.
Die er is voor mij, die van mij houdt, die mij neemt zoals ik ben.
Niet omdat ik als arm te boek sta, of omdat ik doorga als “verloren”.
Maar omdat ik een mens ben. Een mens zoals ieder ander.

LAETARE: Verheug U

4e zondag van de veertigdagentijd (10 maart’13)
Symboliek: Thema: Eindelijk weer thuis

2013VastenWeek04

Volgens de lezingen en Evangelie:

De farizeeën ergeren zich heel erg aan Jezus omdat Hij zit te eten met tollenaars en zondaars. Dit zijn mensen die volgens hen “geen goed volk zijn”. Maar hier trekt Jezus zich niks van aan en geduldig probeert hij met twee verhalen duidelijk te maken hoe blij deze mensen zijn om geaccepteerd te worden en erbij te mogen horen. Het eerste verhaal gaat over een schaap dat verloren is. Met moeite wordt na zoeken het schaap gevonden en weer veilig teruggebracht naar de rest van de kudde. Het andere verhaal gaat het over een zoon die wel erg ver bij zijn ouderlijke huis vandaan gaat en alles wat hij bezat ver weg opmaakte. Toch stond de vader met open armen te wachten op zijn verloren zoon en hoopte dat de jongen terugkwam. Toen dat gebeurde, mocht hij weer thuis komen en vierden ze samen een groot feest.

Tekst bij de schikking en lezingen.

Jezus vertelt van een herder die op zoek was naar wat verloren ging. Op zoek naar het verloren schaap. Op zoek naar de zoon die weg gelopen was, want die hebben net iets meer aandacht nodig. Op zoek naar het kleine, naar het kwetsbare. God is die herder, die op zoek is naar zijn schapen, naar zijn mensen. En Jezus geeft ons dezelfde zoekopdracht. Doe net als die herder. Ga in je leven op zoek, niet eens naar fortuin of het grote geluk. Ga op zoek naar het kleine het kwetsbare of mensen die een duwtje in de rug kunnen gebruiken en doe het niet om te laten zien hoe sociaal je bent of hoe goed je bent voor een ander, maar gewoon omdat je van andere mensen houdt, omdat het medemensen zijn, mensen net als jij: kinderen van dezelfde Vader.
Goed leven is dichtbij God leven. Kun je nu zover bij God vandaan gaan, dat je niet meer terug kunt komen, dat je zonder zijn hulp verder moet? Jezus zegt: nee! God wil niets liever dan alles dat wij verkeerd doen, het ons vergeven, als wij maar met vallen en opstaan proberen echt van Hem te houden. Daarom verheug je omdat er aan ons levensruimte wordt gegeven.

Opbouw voor het altaar

Vandaag is het feest en we kleuren onze kerken in het roze. De kleur roze is gebruikt als teken dat we er bijna zijn. Deze kleur geeft aan dat een kleine hoop ontstaan is en dat de paarse kleur langzaam aan het veranderen is. Het is lichter geworden door het komende licht van Pasen.

Mateloos in vertrouwen

3e zondag van de veertigdagentijd (3 maart ’13)
Symboliek: Thema: Geef het nog een kans, na rust en goede zorg, een kans op Nieuw Leven

2013VastenWeek03

Volgens de lezingen en Evangelie:

Op een dag waren er enkele mensen bij Jezus. Ze vertelden Hem wat er gebeurd was met enkele mensen uit Galilea. Daarop zei Jezus: "Denken jullie, dat van alle mensen uit Galilea alleen dezen zondaars waren, omdat dit hen is overkomen? Helemaal niet, zeg Ik jullie. Maar als jullie je niet bekeren, zullen jullie net zoals zij om het leven komen. Hierna vertelde Hij de gelijkenis over de vruchteloze vijgenboom. Deze boom stond in de wijngaard van iemand en had de laatste drie jaren geen vruchten gegeven. De eigenaar vond dat de boom maar omgehakt moest worden want het gaf geen vruchten en putte de grond alleen maar uit. De wijngaardenier wilde dit niet, hij wilde juist de boom nog een kans geven, opnieuw te leven, door de aarde meer om te spitten en bemesten. Misschien dat de vijgenboom dan toch nog tot bloei kwam en vruchten zou geven.

Tekst bij de schikking en lezingen.

De voorbeelden die Jezus geeft om de mensen op te roepen tot bekering zijn voor Zijn toehoorders actueel en echt uit het leven gegrepen. Pilatus onderdrukt op nogal brute wijze de onrust bij de burgers. Een schokkend gebeuren waar iedereen over praat. Anders dan de meeste mensen waarschijnlijk verwacht hadden, gaat Jezus totaal niet in op de wreedheid van Pilatus t.o.v. zijn volksgenoten. Hij wil duidelijk maken dat de zonde van deze mensen niet de directe oorzaak is voor de rampen en ongelukken die hen zijn overkomen, zoals in die tijd vaak werd gedacht. Rampen zijn geen straf van God. Dit soort nare gebeurtenissen stemmen tot nadenken: waar gaat het leven naartoe? Het kan ons raken en ons oproepen ons hart meer naar God te keren, ons meer voor zijn Liefde open te stellen. Ook in de vergelijking van de onvruchtbare vijgenboom komt die noodzaak tot bekering naar voren. God is in zijn liefde eindeloos geduldig met ons. Hij roept ons op ons naar Hem te keren en vruchten te dragen in ons leven maar als dat niet meteen gebeurt, wacht Hij rustig af of helpt ons een handje door de 'grond te bemesten'. Hij heeft vertrouwen in ons, en weet dat wij tijd nodig hebben om uit te groeien tot zijn beeld en gelijkenis. Hij zelf heeft al het goede in ons gezaaid en weet dat wij, net zoals een echte plant, veel tijd en liefdevolle zorg nodig hebben om vrucht te kunnen dragen

Opbouw voor het altaar

Nadat de opbouw van onze weg begonnen is, zijn we al drie weken met elkaar onderweg en is onze reis naar Pasen op de helft. Hierbij zien we dat er tentjes en lichtjes op onze pad erbij staan. De witte tentjes zijn de apostelen die het Licht wilden vangen. Ook staan er “vreemde”mensen daar? Ja, vreemden...maar we weten dat God vervuld is van erbarmen voor ieder mens en zijn rechtvaardigheid. Hij vraagt ons naar onszelf te kijken, dan worden we door het leed van ander bewogen en geven met hart en ziel, een liefde zonder maat. Dit wordt gesymboliseerd door de Vastenactiedoosjes. De dorre tak, de kan met water en nieuwe aarde symboliseren de vruchteloze vijgenboom, die net zoals wij, nog een kans krijgt op Nieuw Leven.

In vertrouwen op weg gaan

2e zondag van de veertigdagentijd (24 februari ’13)
Symboliek: Thema: Gedenk uw barmhartigheid

2013VastenWeek02

Volgens de lezingen en het Evangelie:

In de lezingen van vandaag gaat het over Gods stralende verschijning die een hemelse boodschap komt brengen. In deze boodschappen wordt aan de discipelen later het zwijgen opgelegd. Pas wanneer Hij hun een teken geeft, mag er gesproken worden. (Pasen)
We horen hoe Jezus de berg opgaat om in stilte te gaan bidden.
Zijn discipelen, Petrus en de broers Johannes en Jacobus zijn daar getuige van. Zij zien een verandering in zijn aanwezigheid. Hij baadt in het licht van bezieling en liefde. Mozes en Elia, lichtende voorbeelden vol kracht en zwakte, vertellen Hem over de weg die Hij zal gaan.
Opnieuw is een uittocht aanstaande.

Tekst bij de lezingen en schikking

Jezus, zoekt met Petrus en de broers Jacobus en Johannes naar een hoge berg waar zij alleen kunnen zijn. Daar verandert de gedaante van Jezus: Zijn gezicht straalt als de zon en Zijn kleren worden wit als het licht.
Jezus wordt bevestigd als staande in het licht van God en dat wordt door de drie leerlingen ervaren als stralend, wit licht. De leerlingen willen dit licht vasthouden door drie tenten te bouwen, maar het Licht is niet aan tijd en plaats gebonden, het is overal.
Straks gaat Jezus terug naar beneden, om vandaar uit met licht verandering te brengen. Hij heeft een missie voor ons allemaal. Onze Lieve Heer vraagt ons om in verbondenheid vanuit Gods liefde, vrede en gerechtigheid te scheppen voor alle mensen op onze aarde.

Opbouw voor het altaar

We bouwen verder aan onze weg en er komen drie tenten en mensen met kaarsjes bij.
De tenten en mensen symboliseren de Hondurezen die geen huis en bezit meer hebben nadat zij in N. Amerika een nieuw bestaan willen beginnen. Gedwongen worden zij teruggestuurd aan de grens want zij krijgen geen toegang om daar te komen wonen en leven op straat. Wij voelen ons solidair hiermee en voor deze mensen zetten wij ons in tijdens de Vastenactie dit jaar. Wij zijn hun “Lichtjes” zodat ook zij omringd mogen worden door het Wit Licht. Het Licht van ons geloof.

De weg door de woestijn

De 1e zondag van de veertigdagentijd (17 februari ’13)
Symboliek: Thema: Ontmoeting in de woestijn.

Bloemen Vasten Week 1

Volgens de lezingen en het Evangelie

Jezus wordt door de Heilige Geest meegevoerd naar de woestijn om daar in die ruimte zonder ruis helder te krijgen waar zijn missie ten diepste om gaat. Hij wordt door het kwade beproefd doordat de duivel hem vraagt van stenen brood te maken en te knielen voor hem. Als hij dat zou doen, zo belooft de duivel, zal de hele wereld aan zijn voeten liggen. Dat is een beproeving van God. Maar Jezus blijft bij de Bron, hij wijst naar de Ander, het licht van God in wiens Licht hij wil leven. Dat licht stelt hij centraal, niet eigen macht of zelfzucht.

Opbouw voor het altaar:

Een dor en droog landschap van zand en stenen. Ook staat er riet en een stok, wat verwijst naar de Rietzee, die uit elkaar week voor de Joden na hun bevrijding door Mozes. Ook zij moesten de zware beproeving van de woestijn doorstaan.

Tekst bij het versierstuk

Zoals Jezus in de woestijn wijst op het licht van God, en zijn kracht zoekt, niet in macht en bezit, maar in alles wat oplicht in een ontmoeting met de ander.
Zo gaan wij nu ook op weg tijdens deze veertig dagen in rust, bezinning en soberheid, naar het Licht van Pasen.

Overzicht

Bekijk voor de "Rode draad" van het liturgische bloemschikkingen het nieuwsbericht.

scroll back to top